ความรู้สึกฉัน..... เหมือนจดหมายลืมติดแสตมป์ รักเทอเท่าไหร่ แต่จัยเทอม่ายเคยรู้ แต่ม่ายโทดสิ่งที่เทอทามอยู่ ที่ม่ายดูแลจัยฉัน ม่ายเคยโกรธที่เมินเฉย ทั้งที่คุ้นเคยกัน แม้จาน้อยจัยบางวัน ที่ถูกมองผ่านปาย คิดเถิงเท่าไหร่ แต่คล้ายคิดปายม่ายถึง ฉันยังเป็น "เพื่อนคนหนึ่ง"ซึ่งเทอม่ายอ่อนไหว แต่ถ้าหากความผิด จาตกเปนของคราย "เทอ" ก้อม่ายช่ายคนที่ต้องยอมรับมัน เปนเพราะฉันเอง ที่ม่ายเคยเปิดเผย รู้สึกอาราย ก้อม่ายกล้าเอ่ยออกปายทั้งนั้น เหมือนจดหมายรักที่เขียนขึ้นจากทุกวามผูกพัน แต่ก้อม่ายมีสักวันที่ฉันจากล้า "ติดแสตมป์"

ถ้าใจเราเป็นเหมือนกระดาษ




ถ้าใจเธอเป็นเหมือนกระดาษ
เธอจะวาด สิ่งใดลงในนั้น
ถ้ามีหลากสีให้เลือกใช้มัน
เธอจะเลือกสร้างสรรค์ ด้วยสีใด

...

ถ้าใจฉันเป็นเหมือนกระดาษ
ฉันจะวาด ด้วยลายเส้นไม่หวั่นไหว
ค่อยลากๆ เกิดเป็นรูป เรือที่แล่นไป
แล้วระบายสีความห่วงใย ส่งให้เธอ

เป็นเรืองจริงที่ว่า...
เราบังคับให้ใครเก็บดอกไม้มาให้เราไม่ได้
และเราก็บังคับให้ใครนำความรักมาวางไว้ตรงหน้าเราไม่ได้

เพราะอะไรก็ตามที่เกิดจากการบังคับ
มักเป็นไปด้วยความไม่เต็มใจ
และอะไรก็ตามที่ไม่เต็มใจ
มักไม่มีความหมายต่อหัวใจดีๆ

ดังนั้น ในเมื่อเราไม่สามารถบังคับให้เขารักเราได้
หน้าที่ของหัวใจเรา ก็มีแค่...รักเขาต่อไปให้ดีที่สุด
และสะกดคำว่า "รอคอย" ให้ดีที่สุด
รอจนกว่าวันหนึ่งเขาจะเปิดใจรักเรา โดยไม่ต้องถูกบังคับ

อยากถามเธอว่า จะใช้เวลารอฉันได้ไหม?




ไม่ได้นึกรังเกียจความรัก
อย่าเพิ่งทึกทักว่าฉันไม่คิดสน
ไม่อยากปิดประตูปฏิเสธคนทุกคน
หากตอนนี้ยังวุ่นวนกับเรื่องที่ผ่านมา

...

ความรักครั้งที่แล้ว ทำฉันเจ็บ
ความทรงจำเก่าเก็บ ทำให้ล้า
ไม่ได้มองโลกแง่ร้ายตลอดเวลา
แต่ยังกลัวๆ กล้าๆ ถ้าจะรักใคร

...

ขอเวลาให้ตัวเองอีกสักหน่อย
ไม่รู้เธอจะคอยกันได้ไหม
คอยจนกว่า ‘หยดน้ำตาแห่งอดีต’ จะแห้งไป
คอยจนฉันฟื้นฟูหัวใจ...
แล้วเริ่มต้นใหม่ด้วยรักเธอ

เธอจะเหงาเหมือนกันไหม?




ฝนตกบ่อยอย่างนี้
ฟ้าที่มี เป็นสีเทาหม่น
นอกจากฉัน แล้วยังมีกี่คน
ที่รู้สึกวกวน เหงาใจ

ไม่เจอกันอย่างนี้
เธอคนดี จะรู้สึกอย่างไหน
จะมองฝน แล้วเหงาล้นใจ
จะมองฟ้า แล้วคิดถึงฉันหรือไม่
...อยากรู้จัง

อยากอยู่ใกล้...หัวใจเธอ




ป ก ติ ไ ม่ ใ ช่ ค น ช่ า ง เ ห ง า
แต่พอเราต้องห่างเหิน
ถนนสายเก่า เหลือเพียงฉันเดิน
"เหงาเหลือเกิน" เหงาเพราะคิดถึงเธอ


ป ก ติ ไ ม่ ใ ช่ ค น อ่ อ น ไ ห ว
แต่พอเธออยู่ไกล ฉันร้องไห้เสมอ
หากเป็นไปได้ อยากให้รีบกลับมาเจอ
ฉันอยากพบหัวใจของเธอ หัวใจดวงเดิม

การต้องอยู่ไกลจากคนที่รัก เป็นเรื่องที่เหงา
หลายๆ คน อดทนต่อความเหงาเมื่อต้องไกลห่างจากคนที่รักไม่ได้
จึงหาวิธีแก้เหงา ด้วยการไปมีคนใหม่

แต่บางคน ก็ไม่หวั่นไหวไปกับสิ่งใดและกับใคร
เพราะเชื่อว่ารักแท้ มีอยู่กับคนที่ห่างมา
ฉะนั้น ไม่ว่าอย่างไร
ก็ต้องพาหัวใจดวงเดิมกลับไปหาเค้า...คนที่รออยู่

ความรักบนทางไกล มีอยู่จริงค่ะ
แต่มีอยู่จริงสำหรับ คนที่ไม่ยอมแพ้ให้กับความเหงา เท่านั้น!