ถ้าสักวันหนึ่ง..ที่ใครโชคดีได้เจอมิตรแท้ ที่เขาไม่เคยทอดทิ้งคุณทั้งในยามสุขและยามทุกข์ และแม้นกระทั่งมีแม้แต่ความตายรออยู่ข้างหน้า เขาก็พร้อมจะไปกับคุณ

จงรักษา และดูแลบุคคลคนนี้ไว้ให้เขายืนอยู่เคียงข้างคุณตลอดไป เพราะมิตรภาพที่งดงามเช่นนี้หาได้ยากนัก

และสิ่งหนึ่งที่พ่อของฉันมักจะสอนเสมอก็คือ..จงรักษามิตรแท้คนนี้ไว้ให้ดี อย่าปล่อยให้วันหนึ่งเขาจะต้องมายืนอยู่ตรงหน้าเราเด็ดขาด เพราะเขาจะเห็นและรู้จักเราดีที่สุด อ่านเราออกจากทุกอย่างที่อยู่ทั้งในสายตาและหัวใจ

ขอให้คุณรักษามิตรภาพที่ดีเช่นนี้ไว้ ให้ได้ตลอดไป

และเมื่อวันหนึ่งถ้าจะไม่เดินเคียงข้างกัน ก็อย่าทำให้เขาต้องมายืนอยู่ฝั่งตรงข้ามกับเรา

ขอบ่นหน่อยค่ะ..เพราะไม่เคยคิดว่า..การชิงไหวชิงพริบในทางการเมือง..ไม่นับการหาเสียงเลือกตั้ง และเกมส์การเมืองต่างๆที่ผ่านมา หรือแม้นแต่พฤษภาทมิฬที่โหดร้ายที่เคยผ่านมาแล้วนั้น ยังไม่ซับซ้อนเท่ากับเหตุการณ์สถานการณ์ปัจจุบันนี้เลย

เล่ห์เหลี่ยมมากมายหลายมุม ซับซ้อน

เช่นเมื่อวันตอนหัวค่ำ...เราหลายคนอยู่กัน ณ ที่แห่งหนึ่ง..แถวสนามหลวงนั้นเอง เราทุกคนเคร่งเครียดกันไปตามๆกัน ไม่ว่าจะเดินไปตรงไหน ไม่มีใครไม่พดเรื่องการเมือง ไม่มีใครไม่ถามว่า..เมื่อหลังยุบสภาแล้ว เราจะเคลื่อนไหวอะไรกันต่อไปได้อีกหรือ ฉันก็ตอบว่าได้สิ เพราะการยุบสภาของเขาก็ไม่ชอบธรรมเหมือนทุกกรณีของเขาที่กระทำ

เมื่อวานฉันเห็นหลายต่อหลายคนน้ำตาคลอ หลังจากที่ทราบว่าผู้ใหญ่ในแผ่นดิน ..ท่านยังเป็นธรรม ถึงแม้นว่าจะทำให้พวกเราต้องต่อสู้กับต่อไปอีกนาน และเหนื่อยแค่ไหน แต่ถ้านั้นคือคนทางที่ไม่ขัดต่อกฏหมายรัฐธรรมนูญ เราก็พร้อมจะทำ เพราะอย่างน้อย--นี้ก็คือเส้นทางสายตรง ที่ประชาชนจะเข้าถึงกับคำว่า อำนาจอธิปไตยโดยชอบธรรม รู้จักสิทธิ และหน้าที่ของตน ไม่เพิกเฉย และนิ่งดูดายด้วยว่าไม่ใช่เรื่องของตน เพราะแท้จริงแล้วเราทุกคนต่างร่วมกันเป็นเจ้าของอำนาจอธิปไตยอย่างแท้จริง

เมื่อเกิดความไม่ชอบธรรมทางการเมือง เราพร้อมจะร่วมกันต่อสู้ไปด้วยกัน คงจะต้องเหนื่อยยากกันอีกนาน และมีเหตุจะต้องวัดใจกันอีกหลายรอบ แต่..ฉันขอให้ทุกคนอย่าท้อใจ หรือหมดกำลังใจไปเสียก่อน

ทุกคนโปรดรู้ไว้เถิดว่า..ถ้าเราแสวงหาความยุติธรรมและเสรีภาพได้มายากเย็นเท่าไหร่ เราต้องเหนื่อยมาเท่าไหร่ เสี่ยงเป็นเสี่ยงตายมาเท่าไหร่ ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมานับครั้งไม่ถ้วน เราพร้อมจะเดินต่อไป แม้นจะมีขวากหนามตลอดเส้นทางที่ก้าวเดิน

แต่..สักวันหนึ่ง...ประชาธิปไตยฉบับประชาชนที่จะได้นั้น จะทรงค่าเสมอในหัวใจและสำนึกของเรา เพราะกว่าเราจะได้มาอยู่ในมือประชาชนอย่างแท้จริงนั้น ใช้เวลานาน จากหลายรุ่นที่ถูกถ่ายโอนมาหลายครั้งก็ยังไม่เคยถึงมือประชาชนทุกคน ทุกระดับชั้นของบ้านเมืองเลยสักครั้ง มีแต่การถ่ายโอนจากระบบศักดินาไปยังศักดินาและมาสู่ทันิยมเยี่ยงในปัจจุบัน

ขอให้การเดินทางไปสู่การปฎิรูปการเมือง และการศึกษาพร้อมๆกันนี้..นำมาซึ่งความเข้มแข็งของการปกครองระบอบประชาธิปไตยโดยประชาชนและเพื่อประชาชนอย่างแท้จริงสักที

และฉันไม่เคยคิดหวังผลประโยชน์ทางการเมืองทั้งในปัจจุบันและอนาคตต่อตนเองและพวกพ้อง การกระทำทุกอย่างเป็นไปด้วยความบริสุทธิ์ใจ สิ่งที่ฉันคาดหวังและจะช่วยกันสานต่อไปคือ..การยกระดับความรู้พี่น้องประชาชนในระดับรากหญ้า ให้หันมาเข้าใจและสนใจถึงบทบาทสิทธิ และหน้าที่ของตนที่พึงมีต่อสังคม พวกเขาจะต้องไม่ใช่พลเมืองชั้น 2 หรือ 3 ของประเทศอีกต่อไป ฉันจะทำต่อไปและต่อไป เหตุเพราะลูกหลานของฉันก็ยังคงจะต้องอาศัยอยู่ต่อไปบนแผ่นดินไทยแห่งนี้

ดังนั้นฉันจะพยายามทำในสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับลูกหลานของฉันต่อสังคม และคืนต่อสังคม

ฉันขอตั้งจิตอธิษฐานและร่วมกันต่อสู้เพื่อให้ได้มาซึ่ง..การปฎิรูปการเมือง และการศึกษาด้วยอย่างเต็มกำลังความสามารถเท่าที..ฉันจะพึงมีและพึงกระทำ

ฉันขอสาบานและปฎิญาณตนต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายในแผ่นดิน!!

ด้วยใจมั่นคงไม่เสื่อมคลาย ด้วยใจซื่อตรงจนชีพมลาย
ด้วยใจภักดีพร้อมพลีกาย ชีพถวายก็ยอม
พร้อมให้หมดใจ จากเธอด้วยใจจริง

~~~

เธอ..ในความหมายของฉัน คือแผ่นดิน

ซึ่งหมายรวม ชาติ พระศาสนา และพระมหากษัตริย์

~~~~

ไม่ว่าคราใด ที่ต้องทรมานและขมขื่น
ไม่ว่าคราใด ที่เจ็บช้ำและจวนจะสิ้นแรง
เมื่อยามนั้นฉัน อยู่ได้ก็เพราะเธอ

~~~~

และก็ "เธอ" คือแผ่นดิน ที่ทำให้จิตใจฉันมั่นคง แน่วแน่ ไม่ย้อท้อ

ฉันจะสู้ และสู้ เพื่อเธอ

แต่วัฒนธรรมไทยดีๆมีเยอะ แต่เยาวชนไทยกลับไปลุ่มหลงอยู่กับวัฒนธรรมต่างชาติ ไม่รู้จักเลือกนำมาใช้แต่พอดี อย่าให้ถึงกับต้องกลืน หรือลืมชาติตนเอง --นี้แหละค่ะคือสิ่งที่ดิฉันใจหายแทนคนไทย

ขอนำความคิดเห็นของตนเองในส่วนนี้มาขยายความว่า...ถ้าคุณหรือใครที่เป็นคนไทย ที่ได้เข้ามาอ่านเจอสิ่งที่ดิฉันเขียนอยู่ ณ ตรงนี้ ขอให้ได้ฉุกคิดสักนิดเถิดค่ะว่า คุณ..โชคดีที่สุดที่ยังมีประเทศที่เป็นเอกราช มีมรดกทางวัฒนธรรมที่มีรากเหง้าของภูมิปัญญา สติปัญหาของบรพชนแฝงอยู่มากมาย ล้วนแล้วแต่เป็นความดีงามทั้งสิ้น

ขอให้ช่วยกันเล็งเห็นถึงคุณค่าของที่มา ..กว่าจะเป็นประเทศไทย และกว่าที่บรรพชนจะกอบกู้เอกราชไว้ให้เรา คุณเกิดมาบนแผ่นนี้ด้วยจิตสำนึกสักนิดว่า คุณเป็น "หนี้บุญคุณต่อแผ่นดิน"

แล้วความรู้สึกที่รักและห่วงแหนมรดกทางวัฒนธรรมของไทยจะเกิดขึ้นเอง เพราะคุณเกิดมาคุณก็สุขสบายแล้ว อย่าคิดว่าตนเกิดมาพร้อมครอบครัวที่อบอุ่น ฐานะมั่นคั่ง แล้วจะคิดถึงแต่ตนได้เพียงเท่านั้น คุณจะต้องสอนลูกสอนหลาน หรือสอนตนเองด้วยว่า ..แล้วกว่าที่ผู้หลักผุ้ใหญ่ในบ้านคุณจะมีความเป็นอยู่สุขสบายนั้น เรามีวีรกรรมของวีรชนมากมายหลายท่าน ที่ต้องเสียสละเลือดเนื้อเป็นราชพลี ให้กับแผ่นดินแห่งนี้ ให้กับอนุชนรุ่นหลังอย่างพวกเราได้อยู่กันอย่างร่มเย็น สุขสบาย

ดิฉันขอย้ำอีกนิดเถิดว่า..สำนึกหนึ่งที่เรียกความรู้สึกเจ็บปวดสำหรับดิฉันคือ คำสอนที่ว่า " ฤ หยาดเลือดคราบน้ำตาของเหล่าบรรพชน ไม่เหลือให้เห็นเสียแล้ว เราถึงไม่ตระหนักถึงความสูญเสีย บนแผ่นดินไทยแห่งนี้ อิฐิหินดินทรายเคยคละคลุง อาบนองไปด้วยหยาดเลือดและ คราบน้ำตา "

คุณหรือใครที่ได้อ่าน ขอให้รู้ว่าคุณโชคดีเหลือเกิน ที่ยังมีแผ่นดินเป็นเอกราช

อย่าให้วันหนึ่งที่คุณหรือใครจะต้องมานั่งน้ำตาตกเสียใจ เพราะไม่หวงแหนความเป็นเอกราชของชาติไว้เอง จะด้วยเหตุผลกลใดก็ตาม

คุณอย่าลืมนะ ว่า --เดี๋ยวนี้เราไม่ต้องประกาศสงครามกันด้วย อาวุธยุทโธปกรณ์ แต่การที่เราเดินไปสู่กระแสทุนนิยม วัตถุนิยมอย่างลืมตัวนั้น ร้ายเสียยิ่งกว่าพม่าเข้าตีเมืองหลายต่อหลายเท่า

ที่ผ่านมา เราจะคงมีให้ได้ศึกษาก็แค่ต้องเสียดินแดน ในกรณี ..ร.ศ.๑๑๒ เป็นพระราชพันธกรณีที่ทำให้องค์สมเด็จพระพุทธเจ้าหลวงทรงเสียพระราชหฤทัยจนทรงพระประชวร และเสด็จสวรรคตในเวลาต่อมา

เราคนไทยยังไม่อาจที่จะลืมได้เลยมิใช่หรือคะ

แต่ถ้าสักวันหนึ่ง คุณจะต้องเสียเอกราช เพราะความลุ่มหลงในลัทธิวัตถุนิยมต่างๆอย่างลืมตัว คุณจะไมได้เสียแค่เพียงบางส่วน แต่คุณจะเสียหมดทั้งประเทศให้กับ..เจ้าของทุนนั้นๆอย่างไม่ทันรู้สึกตัว จะมารู้สึกตัวอีกที คุณก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะเดินถอยหลังกลับเสียแล้ว